26 dec. 2012

Gewone wegslak – Red slug - Arion rufus






Vergankelijk




Verweesd op een schamele stoel
is haar wereld zoals het behang
oud vergeeld vaag en traag
ze hield van bloemetjesmotief




uren kon ze voor zich uitstaren naar
onzichtbaar leven op eentonige muren
zag wat niet meer te zien was, voelde
wat er niet te voelen was




half tot stof vergane fragmenten
van hoe ze ooit sierde als een jonge bloem
voor iedereen leek het of ze op aarde haar tijd
uitgeteld had tot zuchtjes herinneringen




ze hield van bloemetjesmotief
een mooie wereld en weidse vergezichten
met een vage glimlach op haar gelaat
nam ze vrede met alles wat was
stond op en verdween in het behang.




Gedicht: Hendrik Hoogland
Foto's: © Anna de Vries






20 dec. 2012

Een ochtend in de Krimpenerwaard





Licht door de mist




De mist omgeeft de groene weiden
je ziet niet eens waar land en lucht zich scheiden
een dikke mist ontneemt je zicht
en in het dichte donker verlang je naar wat licht.

Je dagelijks leven kan die mist wel zijn
je donkere, dichte blikveld is zo veel te klein
je hapt naar lucht en mist de ruimte in je hart
je voeten blijven steken aan de start.

En dan, temidden van je vage land
is daar een licht van hogerhand
het breekt erdoor, je ziet weer hoe je wereld was
je ziet de schapen rustig grazend in hun groene gras.

Vertrouw op God, al zit je in de mist gevangen
Hij kent je zorgen en al je weggestopt verlangen
en op Zijn tijd geeft Hij je helder licht
hou daarom steeds je oog naar boven toegericht.



Gedicht: Annemarie Verdoes
Foto: © Anna de Vries