Heggenmus - Dunnock - Prunella modularis

Heggenmus
Dunnock



Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.
The bird is known by his note, a man by his word.

Lieve groetjes Anna

Slanke sleutelbloem - Primula elatior

Sleutelbloemen

Petrus was één van de 12 apostelen van Jezus en na zijn dood wordt hij is de poortbewakervan de hemel.
Petrus heeft een grote bos sleutels waarmee hij de deuren van de hemel kan openen
voor de zielen die mogen toetreden.



Op een vroege voorjaarsdag was Petrus een beetje sloom door het warme lentezonnetje.
Per ongeluk liet hij de sleutels van de hemelpoort uit zijn handen vallen.Vele uren
later viel de sleutelbos op aarde.

Een klein meisje speelde in het veld en zag de grote, sleutels in de kruidige weide vallen. De
gouden sleutels glinsterden prachtig in de zon. Omdat ze aanvoelde dat het belangrijke
sleutels waren, durfde ze deze niet op te pakken en ze rende naar huis om haar ouders
te vertellen van de wonderbaarlijke sleutels die uit de lucht waren gevallen.



Petrus echter was direct klaar wakker toen hij zag dat zijn sleutels op de aarde vielen
en stuurde een engel naar de aarde om ze op te halen.

Toen de ouders van het opgewonden meisje op de plek waren aangekomen, bleken
de sleutels verdwenen. Maar op de plek die het meisje aanwees groeide een bosje
prachtig gele bloemetjes, bloemen die ze nooit eerder hadden gezien.



En daarom noemde ze de nieuwe bloemetjes sleutelbloemen. De bloemen hangen
aan een kant van de stengel, zoals sleutels aan een sleutelbos.

Omdat het een hemelse bloem is, dacht men dat de sleutelbloem naar een schat
wijst, die in de nabijheid is verstopt. Of men veronderstelde dat die de vinder in
de nabije toekomst voorspoed zal brengen.




Bron: Natuurverhalen
Foto's: © FotoAnna

Kikkerdril in onze vijver - Frog eggs in our pond

Kikkerdril



Kikkerdril
leven in de sloot



Luchtbellen in het water
kikkers paren zich moe maar voldaan



Reigers vullen dankbaar en traag hun magen
met mannelijke kikkers



Verblind door de liefde
grote kluiten kikkerdril
glinsteren in het zonlicht



De lente is ontploft
vannacht ga ik luisteren naar hun kwaken


Gedicht: Carin
Foto's: © FotoAnna

Bruine kikker - Common Frog - Rana temporaria

Bruine kikkers en een pad

Na een lange winterslaap op de bodem van onze vijver is het er een drukte van jewelste.
Het is werkelijk een grote kikkerorgie… en ook de padden doen gewoon mee. En wat me
opvalt is dat er dit jaar nog zoveel kikkers in leven zijn, na zo'n strenge vorst. Ben daar
toch wel blij mee… want het is een pracht gezicht hier.



Een paarrijpe vrouwtje wordt omringd door meerdere mannetjes die wedijveren om het
vrouwtje op haar rug stevig vast te pakken. Deze krachtige, soms zelfs adembenemende
paargreep noemen ze de amplexus.



De amplexus kan tot twee dagen duren, waarna het vrouwtje een kluwen eieren legt die
direct bevrucht wordt door het mannetje op haar rug. Sommige mannetjes volgen het
paar en proberen het legsel te bevruchten zodra ze weg zijn.



Ik las bij Wikipedia dat de mannetjes gedurende amplexus in een soort van trance zitten,
dat kan je goed zien bij de laatste foto. Ze zijn ook vrijwel onmogelijk te scheiden zonder
één van de dieren te schaden. Een voordeel is dat gedurende de tijd dat het mannetje
zich aan het vrouwtje vasthoudt, het vrijwel onmogelijk is voor een ander mannetje
om de eitjes te bevruchten.



Lieve groetjes Anna

Gevlekte rivierkreeft - Spiny cheek crayfish - Orconectes limosus

Gevlekte rivierkreeft


De gevlekte rivierkreeft is een kreeft uit de Verenigde Staten die leeft in zoet water. Vaak
wordt de soort aangeduid met Amerikaanse rivierkreeft of bruine rivierkreeft. De naam
Amerikaanse rivierkreeft is ook in gebruik voor enkele andere soorten kreeften uit het
zoete water van Noord-Amerika.


Met de invoer van gevlekte en andere Noord-Amerikaanse rivierkreeften is kreeftenpest in
Europa ingevoerd. Zelf wordt het dier hier niet ziek van. Door co-evolutie zijn de schimmel
die kreeftenpest veroorzaakt en de zoetwaterkreeften uit Noord-Amerika aan elkaar aan-
gepast: de zoetwaterkreeften uit Noord-Amerika zijn resistenter geworden,
de schimmelis agressiever geworden.


Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna

Kolgans - Greater White-fronted Goose - Anser albifrons

Kolganzen in de polder



De kolgans is een van de algemeenste overwinterende ganzen in Nederland.
Als broedvogel is de soort schaars.



De typische witte snavelbasis en de dwarse zwarte 'vegen' over de buik maken
de soort gemakkelijk herkenbaar.



De typische V-vormige vlucht dient om energie te besparen; gebleken is dat vogels
bij toerbeurt de leiding nemen. De andere vogels volgen dan in de 'slipstream' van
de voorganger, die dus het zwaarste werk doet.



Kolganzen eten voornamelijk gras, maar soms ook oogstresten van suikerbieten. In
hele natte gebieden eten de ganzen ook graswortels en wilde planten op akkers en
akkerranden.

Bron: Vogelbescherming
Foto's: © FotoAnna

Witgerande tuinslak - White-lipped snail - Cepaea hortensis

Witgerande tuinslak



Je zal wel zeggen alweer slakken… maar ik kan het niet nalaten als ze er zo mooi bij hangen
en er is in mijn tuin nog niet zoveel leven. Het begin is er wel hoor want ik heb mijn eerste
vlinder zien vliegen, het was de kleine vos en mijn eerste hommel. In onze vijver begint ook
leven te komen. Ik heb al padden gezien en salamanders… dus laat maar komen.

Voor het bekijken van de hele serie, klik dan HIER.


Lieve groetjes Anna

Gewoon speenkruid - Lesser celandine - Ranunculus ficaria subsp. bulbilifer

Speenkruid


De plant wordt tot 30 cm hoog en bloeit van maart tot mei. De hartvormige bladeren zitten aan het uit-
einde van een lange bladsteel. De gele bloemen hebben acht tot twaalf kroonbladeren en drie groene
kelkbladeren, een afwijking ten opzichte van de overige leden van de ranonkelfamilie. Bij slecht weer
blijven de bloemen gesloten, bij zon spreidt de bloem zich wijd open. De planten vormen als het ware
een "tapijt", het geheel is niet hoger dan 10 cm. Na de bloei sterft het bovengrondse deel van de plant
af, de ondergrondse knolletjes van enkele millimeters lengte blijven in leven voor het volgende jaar


De plant komt algemeen voor op vochtige gronden, langs natte bosranden en slootkanten. Gewoon
speenkruid verspreidt zich zowel door zaadvorming en verspreiding als door knollen. Deze laatste
groeien niet alleen in de grond, maar ook als broedknollen in de oksels van de bladstelen. In een tuin
is gewoon speenkruid een aardig plantje, maar het moet wel in de hand gehouden worden omdat
het zich via de in de grond blijvende knolletjes snel verspreidt.


Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna

Gedrongen kantmos - Variable leaved Crestwort - Lophocolea heterophylla

Sporenkapsels van de Gedrongen kantmos


Gistermiddag vond ik deze Gedrongen kantmos op één van mijn dode houtstronken in de tuin.
Het is zo klein dat je echt heel goed moet kijken, anders zie je het niet. Ik heb er verschillende
foto's van gemaakt, met als enige resultaat deze foto.



Gedrongen kantmos is zonder twijfel ons meest algemeen bebladerd levermos. Op zich is dat
opmerkelijk voor een levermosje dat het best gedijt op dood hout. Ook op de voet van levende
bomen wordt Gedrongen kantmos echter veelvuldig gevonden, zelfs van wegbomen als er
wat open schaduw van hoge planten is. Als een vermolmde boom gaat veraarden verdwijnt
Gedrongen kantmos doorgaans vanzelf om voor andere soorten weer plaats te maken.


Lieve groetjes Anna

Gewone Haarslak - Trichia hispida

Gewone Haarslak
Dit slakje is wel heel apart en helemaal nieuw voor mij. Zijn huisje is helemaal behaard. Ik
ben eens gaan zoeken op het net en kwam bij Gardensafari uit. Daar word hij de Gewone
Haarslak genoemd en hij heeft ook nog een Latijnse naam, Trichia hispida.



Hij had gewoon een lekker plekje gevonden op een steel van één van mijn siergrassen
in de tuin. Hij zit nog helemaal in zijn winterslaap, wat niet meer zolang zal duren. Want
de temperaturen buiten lopen toch zo lieverlee op en voor je het weet is het 'Lente'.
Zo tegen de winter zoeken ze een geschikt plaatsje om te kunnen overwinteren. Dan
sluiten ze de schelpopening af met een hard wordend slijm, wat epifragma heet. Heel
bijzonder vind ik dat ze best een zeer lange tijd koude kunnen weerstaan zonder
daar nadelige gevolgen van ondervinden.


Lieve groetjes Anna