30 sep. 2011

Hommels - Bumble bee - Bombus



In het water getekend


Ik zag het leven
ondersteboven
in het water
geschreven staan.


Mooi,
hoe de verstorende druppels
vervormen in water.


Water die ademloos
rimpelt door de
strelende druppels
van verdrietig
zoute tranen.


Samen wacht ik
met de tijd
tot rimpels
weer hervormen
in het leven
dat ik al eerder zag:


zo mooi,
in het water getekend.



Gedicht: Joan
Foto: © FotoAnna



29 sep. 2011

Optische verschijnsel – Optical phenomenon



Het nieuw licht

Photobucket

En toen het nieuwe licht kwam
kwam het nieuwe licht in mij
en toen het nieuwe groen kwam
kwam het nieuwe groen in mij
en toen de nieuwe zon kwam en lachte…

Photobucket

lachte de nieuwe zon in mij.
Zo heeft het moeten zijn
het donker, de pijn, het verdriet,
de eenzaamheid, het lag achter me
toen het nieuwe licht kwam.

Photobucket


Tekst: Toon Hermans 1916-2000
Foto's: © FotoAnna



27 sep. 2011

Blauwe muntgoudhaantje - Chrysolina coerulans



Vijand van de munt?


Munt heeft vooral last van het blauwe muntgoudhaantje, welke snel aan het toenemen
is in ons land. Het muntgoudhaantje is ongevoelig voor het menthol, wat de muntplant
beschermt tegen insectenvraat, maar dus niet van dit kevertje.


De grote hoeveelheid menthol welke het muntkevertje binnenkrijgt maken het
oneetbaar voor vogels. De zwarte larven zijn degene welke de meeste
schade aan het blad toebrengen.



Bron: Waterwereld
Foto's: © FotoAnna



26 sep. 2011

Paardenbijter - Migrant Hawker - Aeshna mixta



Paardenbijter


De paardenbijter is een echte libel uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae).
Het is met 63 mm een grote soort, maar een van de kleinere glazenmakers.
De soort komt algemeen in Nederland en België voor maar is nergens talrijk; de
libellen leven verspreid. Ze zijn te vinden bij stilstaand of langzaam stromend water,
vaak bij tuinvijvers. Het verspreidingsgebied loopt van Noord-Afrika tot aan de
Oostzee. De vliegtijd is van midden juni tot begin november, met een hoogtepunt
van half augustus tot half september.

De paardenbijter bijt geen paarden, maar dankt zijn naam aan het feit dat hij vaak
jaagt op insecten die zich dichtbij het lijf van dieren of mensen ophouden, waardoor
het lijkt of hij ze bijt.



Bron: Wikipedia
Foto: © FotoAnna



25 sep. 2011

Gele weidemier - Lasius flavus



Gele weidemier

Gele weidemier zo worden ze genoemd, alleen deze mieren zitten niet in de weide maar ze zitten
met zijn velen onder in mijn gemetselde bloembakken. Gisteren kwamen ze allemaal door de
kieren naar buiten samen met de zwarte gevleugelde mannetjes die klaar waren
voor de bruidsvlucht.

De gele weidemier is een insect uit de familie mieren Formicidae. Deze typische mieren-
soort leeft ondergronds en is bruingeel van kleur, met 3 tot 5 mm vrij klein en de bewegingen
zijn slomer dan die van andere soorten mieren. Dat is samen met de lichtere kleur het
voornaamste onderscheid van de rode steekmier, Myrmica rubra. De bovenkaken van de
gele weidemier zijn zeer breed en opmerkelijk is dat binnen een nest niet alle mieren even
groot worden, wat polymorf wordt genoemd. Als men ze bij het graven per ongeluk tegenkomt,
lijkt het op het eerste gezicht om 'net uitgekomen' mieren te gaan maar het is dus een aparte
soort. De mannetjes, die maar een aantal weken per jaar voorkomen, zijn veel groter,
gevleugeld en zwart van kleur.


De ondergrondse levenswijze is geen toeval; al het voedsel wordt onder de grond gezocht.
Op het menu staan deels kleine geleedpotigen maar voornamelijk zuigt deze soort
honingdauw van bepaalde soorten wortelluizen, soms ook andere luizen. Deze leven
ondergronds, en leven van grassen, en daarom is het deels bovengrondse nest meestal
niet kaal zoals bij de rode bosmier (Formica rufa), maar begroeid.


Vele soorten mieren kennen deze vorm van symbiose; bescherming in ruil voor voedsel,
maar deze soort gaat nog wat verder. Er worden zelfs speciale ondergrondse kamers
aangelegd zodat de luizen ongestoord kunnen zuigen - en uitscheiden. In tegenstelling
tot wat de naam doet vermoeden kan de gele weidemier ook vaak in graslanden en
tuinen worden aangetroffen, drogere plaatsen worden vermeden.




Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



22 sep. 2011

Polderzicht in de ochtend



Nevel


Nevel is 't niet meer voorbij gaan
van iets moois dat al volbracht is.
Nevel is gelukkig haast niet meer bestaan.
niet meer moeten
en nog even mogen.
Je was lang gebleven.
Nevel is even
daarna.
Ik zie haast nog je ogen.
Nevel is: nog bijna.


Gedicht: Herman De Coninck
Foto: © FotoAnna



21 sep. 2011

Rups- Caterpillar



Rupsen


Een rups is de larve van een vlinder. Rupsen zijn over het algemeen onopvallende diertjes,
toch spelen sommige soorten een grote rol in het dagelijks leven van de mens en zijn bij
het grote publiek bekend, voorbeelden zijn de zijderups en de eikenprocessierups. Ook
ecologisch gezien zijn rupsen een belangrijke groep; niet alleen werken ze enorme hoeveel-
heden plantaardig materiaal weg, ook zijn ze een prooi voor de meest uiteenlopende dieren;
van vogels tot sluipwespen. Rupsen zijn snelle groeiers die enorme hoeveelheden voedsel
tot zich nemen. Ze hebben een karakteristieke bouw die maar met weinig larven van andere
insectenorden kan worden verward. Rupsen hebben vele verfijnde trucjes om uit handen
van vijanden te blijven, soms zijn ze tot last van de mens.


Rupsen zijn veelpotige eetmachines, ze moeten enorme hoeveelheden voedsel wegwerken
omdat ze vaak voedsel eten waar niet veel energie in zit, meestal bladeren. Bovendien
moeten ze gigantisch groeien; bij veel soorten is de bijna volgroeide rups duizenden keren
groter en zwaarder dan een net uit het ei gekropen rups. Het zijn hiermee de snelst groeien-
de organismen uit het dierenrijk, een van de extreemste soorten wordt 10.000 keer zwaarder
in minder dan 20 dagen.


De energie die wordt opgeslagen wordt niet alleen gebruikt om de verandering van pop tot
vlinder mogelijk te maken. Veel vlinders nemen geen voedsel meer op als ze uit de pop
komen. Alle energie die wordt gebruikt om te vliegen, een partner te zoeken en zich voort
te planten is bij deze soorten als rups bij elkaar gegeten.


Rupsen vervellen meestal vier tot vijf keer in hun leven, iedere keer als ze uit hun jasje
groeien barst de huid open. Ieder stadium wordt een 'instar' genoemd, veel soorten zien
er als kleine rups anders uit dan in het laatste stadium. Daarna vindt verpopping plaats,
en komt de volwassen vlinder tevoorschijn. De duur van het popstadium verschilt van enige
dagen tot maanden, afhankelijk van de soort en de omstandigheden. Voornamelijk rupsen
maar ook de poppen zijn gevoelig voor temperatuurschommelingen en een te hoge of
lage luchtvochtigheid.




Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



19 sep. 2011

Leliehaantje - Scarlet lily beetle - Lilioceris lilii



Leliehaantje


Het leliehaantje is een kever uit de familie bladhaantjes (Chrysomelidae). Het leliehaantje
heeft een felrood borststuk en dekschilden, maar de rest van het lichaam is zwart. Daar-
door lijkt deze soort sterk op de zwartkopvuurkever (Pyrochroa coccinea), maar deze
laatste soort wordt veel groter, mist de sterke, was-achtige glans en heeft meer gezaagde
tasters. Ook is het lichaam van het leliehaantje wat ronder van vorm. De maximale lengte
is ongeveer 8 tot 11 millimeter.



Bron: Wikipedia
Foto: © FotoAnna



15 sep. 2011

Ganzen - Goose



Stilte


Natuur in stilte
Vol van subtiele klanken
Alles AUM mineur

Nature in silence
Full of subtle sounds
All minor AUM


Haiku: Klaas Stuive
Foto: © FotoAnna



14 sep. 2011

Fluweelmijt - Trombidium holosericeum



Fluweelmijt


Ik zag een Kleine koolwitje (Pieris rapae) in mijn tuin. Ik heb haar een tijdje kunnen volgen
maar een foto maken lukte niet. Ze fladderde van de ene plant naar de andere plant. Op
een open plekje in de tuin waar wat klein ontspruitend 'onkruid' groeide. Daar ging ze ineens
op het Klein Tasjeskruid zitten en in zag dat ze met haar kontje iets onder een blaadje
drukte… ze was eitjes aan het afzetten… vandaar dat ze zo druk heen en weer vloog.

Ik heb het plantje goed onthouden want ze stond zo laag bij de grond dat als ik een foto
wilde maken dat ik dat eerst in orde moest maken en ik wilde nu ook de MP-E 65mm lens
daar voor gaan gebruiken. Er zit geen autofocus op en die eitjes die zij echt heel klein.
Toen alles in orde was zag ik ook een heel klein rood stipje onder het blaadje bij één van
de eitje zitten, ik dacht nog… misschien wel een mijtje want die zijn ook vaak rood. Toen
ik later de foto's op de pc zat te bekijken, zag ik dat het een klein
hongerig Fluweelmijtje was.


© FotoAnna



12 sep. 2011

Slakkenhuis - Gastropod shell - Mollusken




Slakkenhuis




Het slakkenhuis is een schelp die onderdeel is van het lichaam van een slak. Het is een
uitwendig of exoskelet dat niet alleen dient voor de aanhechting van spieren maar ook
bescherming biedt tegen predatoren, en mechanische schade. Bij landslakkensoorten
en bepaalde zeeslakkensoorten die vooral boven de waterlijn leven levert de schelp de
nodige bescherming tegen de zon en uitdroging.
Het slakkenhuis is opgebouwd uit verschillende lagen en is doorgaans gemaakt van
calciumcarbonaat dat wordt afgezet in een organische matrix van conchyoline dat
verwant is aan chitine. De schelp wordt afgescheiden door een orgaan dat de mantel
wordt genoemd.




De meeste slakken hebben een schelp maar een aantal groepen hebben er geen of
hebben een rudimentaire inwendige schelp. Deze groepen worden naaktslakken
genoemd maar deze term verwijst naar vele niet-verwante groepen. Slakken met een
huis worden ook wel huisjesslakken genoemd, waarvoor hetzelfde geldt: de term
omvat vele niet-verwante groepen van soorten.
De schelp bestaat meestal uit één stuk en is doorgaans in een spiraal gewonden. Er
zijn ook soorten waarvan de schelp minder duidelijk of helemaal niet gewonden is,
zoals bij de verschillende groepen hoedvormige schelpensoorten. Er zijn soorten die
de mondopening van de schelp met een dekseltje, het operculum, kunnen afsluiten.
Een operculum kan van kalk en/of van conchyoline gemaakt zijn.



Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



8 sep. 2011

Polder View 'Krimpenerwaard'



Morning has broken


Morning has broken, like the first morning
Blackbird has spoken, like the first bird
Praise for the singing, praise for the morning
Praise for the springing fresh from the word

Sweet the rain's new fall, sunlit from heaven
Like the first dewfall, on the first grass
Praise for the sweetness of the wet garden
Sprung in completeness where his feet pass

Mine is the sunlight, mine is the morning
Born of the one light, Eden saw play
Praise with elation, praise every morning
God's recreation of the new day


Lyric by: Cat Stevens
Foto: © FotoAnna


7 sep. 2011

Wilde peen - Daucus carota



Wilde peen


De wilde peen is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae).
De plant komt voor in de Benelux. De plant onderscheidt zich van de eetbare wortel
doordat de penwortel wit, vertakt en minder vlezig is. De peen komt voor in droge
graslanden, bermen, dijken en duinen. De plant wordt 30-90 cm hoog.


Het is een tweejarige plant. De soort heeft kou nodig voordat deze kan gaan bloeien.
In het tweede jaar, na de winter, gebruikt de plant de opgeslagen voedingsstoffen
uit de wortel voor de verdere groei en bloei. De soort bloeit in juni tot de herfst met
schermen. Het scherm bestaat uit vele stralen, waarvan de buitenste bij rijping vogel-
nestjesachtig naar binnen zijn gebogen. De bloemetjes zijn wit of roze en de middelste
van het scherm vaak zwart-purperachtig.


De elliptische vrucht is 2-3 mm lang, die met vier rijen lange aan de top hakige stekels
bezet is. De plant is stijf behaard en de bladeren zijn twee- tot drievoudig geveerd. Bij
aanraking verspreidt de plant een specifieke geur. De plant is rijk aan caroteen en
vitamine B.


Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



1 sep. 2011

Heggenmus - Dunnock - Prunella modularis



Het drama in al het leven


Gebeurtenissen in het leven verheven,
weerspiegeling van de zon en maan.
ze zijn verbonden, in zijn en toekomst.
Het drama in al het leven,
is de bloei en het verval.
Alles is met elkaar verweven.



Tekst: Rosita
Foto: © FotoAnna