Grondwantsen - Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae zijn zeer kleine wantsen, familie van de Grondwantsen(Lygaeidae),
ze hebben een lengte van slechts 4 mm. Als je ze goed bekijkt, dan blijkt het een bijzonder
beestje te zijn want zijn vleugels zijn doorzichtig of ze van glas gemaakt te zijn.

Kleidocerys resedae komen vooral in de buurt van berken voor en soms komen ze in
groten getale voor. Ze worden in de herfst ook veel gevonden op muren van huizen en
in schuurtjes e.d. Ik vond ze op soorten van mijn siergras die naast onze Berk staat.

Tussen al deze kleine rakkers zit ook een klein wantsje die geheel doorschijnend is…
heel vreemd maar ook heel mooi, ik zou zeggen dat het een albino wantsje is… maar
ik weet het natuurlijk niet zeker want ik heb dit ook nog nooit gezien!


Tekst en Foto's: © FotoAnna

Berijpte Geurgroefbij – Lasioglossum Albipes (Fabricius, 1781)

Berijpte Geurgroefbij ♂



Deze kleine 6-9 mm Berijpte geurgroefbij leeft al een poosje in mijn tuin, ik
kon maar niet zijn naam vinden maar na lang zoeken toch gelukt bij de
Wildebijen.nl. Maar daar was het ook nog flink zoeken, want er zijn zoveel
soorten en ze lijken allemaal wel een beetje op elkaar.



Ik weet nu dat het een mannetjes bij is, want de mannetjes hebben soms een
gedeeltelijk roodgekleurde rugplaten en ze hebben een gele bovenlip daarbij
is hun gezicht meer lang dan dat hij breed is. Ze nestelen op kale plekken in
de grond in kleine kolonies. Ze zijn vrij zeldzaam maar niet bedreigd.


© FotoAnna

Struiksprinkhaan – Speckled Bush-Cricket – Leptophyes Punctatissima

De sprinkhaan

Er woonde op het eiland Urk

een sprinkhaan met een groene jurk,

maar deze sprinkhaan wou niet springen,

hij hield alleen van kalme dingen,

en als het ook maar even kon,

zat hij te zitten in de zon.

Zijn moeder woonde ook op Urk
en had precies zo’n zelfde jurk.
Ze zei: wat heb je toch m’n jongen
en waarom maak je toch nooit sprongen ?
Kom mee, vooruit, van hopsakee !
Och moeder, zei hij, moeder, nee…

Ik blijf mijn hele leven kalm
hier zitten op een korenhalm.
Daar zit hij in zijn groene jurk –

en zit er nog. Op ’t eiland Urk.

Annie M. G. Schmidt
Foto's: © FotoAnna

Snuitkeverwants – Arma custos

Snuitkeverwants

Deze snuitkeverwants had zich heerlijk in een van mijn dahliabloemen verscholen

hij zat daar lekker droog en warm en kon zo toch alles in de gaten houden…

en ook mij… ;-))

Oordeel niet
maar neem slechts waar.
Onderscheid de dingen
zonder ze te scheiden.
Het leven dat je ziet is een spiegel
waarin bewustzijn zich spiegelt.

Zonder het zwart aan de achterkant
is spiegeling niet mogelijk.
De lijst van eindigheid
bestaat slechts in een beperkte geest.

Wend je blik van de spiegel af
en keer naar binnen:
het Al spiegelt zichzelf
als onvergankelijk Zelf,
helderheid in helderheid.


Uit: De weg naar geluk
Reisgids naar niemandsland
Marcel Messing
Foto’s: © FotoAnna

Muurleeuwenbek – Cymbalaria muralis

Muurleeuwenbekje


De muurleeuwenbek is een plant uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae) die in de afgelopen
eeuwen succesvol West- en Midden-Europa heeft veroverd.

Het is een overblijvende plant met hangende, soms kruipende, tot 60 cm lange stengel. De
bladeren zijn drie- tot zevenlobbig en tot 2 cm gesteeld. De bloem is lichtpaars of licht violet van
kleur, en heeft twee licht gele vlekjes. De bloempjes zijn 0,8-1 cm breed en zitten op lange
stengels in de bladoksels. De bloeitijd loopt van april tot september.


Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna

Eendagsvlieg - Mayfly - Ephemera vulgata

Eendagsvlieg (Haften)


Niemand weet hoe breekbaar ik ben
Wie kent mij, zoals jij mij kent?
Elke dag vernieuw je mij volledig
Jij bent één met alles wat ik doe
Heel de aarde jubelt en juicht
Heel de aarde jubelt en juicht
Wie gelooft wat ik heb mogen horen?
Ik leef in de woorden die jij spreekt!

Niemand weet hoe breekbaar jij bent
Wie kent jou, zoals ik jou ken?
Elk moment vernieuwen wij volledig
Wij zijn één met alles wat wij doen
Heel de aarde jubelt en juicht
Heel de aarde jubelt en juicht
Wie gelooft wat ik heb mogen horen?
Jij woont in de woorden die ik zing!

Tekst: Henk Harmsen
Foto: © FotoAnna

Groene vleesvlieg - Common green bottle fly - Phaenicia sericata

Groene vleesvlieg

De groene vleesvlieg is een algemeen voorkomende vlieg. De vlieg kan tussen de 10 en 14 mm
lang worden, en is te herkennen aan de metaalachtige blauwgroene of gouden kleuring met
zwarte noteringen op de rug. Verwarring met de boter- of vuurvlieg komt veel voor.

De groene vleesvlieg leeft vooral als larve (made) van vlees van levende dieren, en is berucht in
de veehouderij omdat onder andere schapen levend worden opgegeten (Myiasis). Andere
soorten zetten de eitjes af op andere dieren of de maden leven van mest, zoals de
keizersvleesvlieg (Lucilia caesar).

De soort Lucilia bufonivora zet de eitjes af in de neusgaten van levende padden, waarna de
larven eerst de kop van binnenuit consumeren met de dood tot gevolg. Vervolgens wordt het
kadaver verder uitgehold.

Bron: Wikipedia
Foto: © FotoAnna

Oprolpissebed of Pillenpissebed – Armadillidium vulgare

Oprolpissebed

Het Rolpissebed is een kreeftachtige die tot 15 mm lang wordt.
Deze pissebed is grijs en soms gevlekt.
Bij gevaar rolt hij zich op tot een balletje en
als de kust veilig is graaft hij zichzelf gauw onder de grond.

De soort is te vinden onder stenen, in muren en in de strooisellaag van bossen.
Dit dier heeft voldoende kalk nodig voor de opbouw van zijn pantser.

In bossen spelen deze pissebedden een belangrijke rol bij de primaire afbraak
van afgevallen bladeren. Zijn voedsel bestaat uit rottende plantendelen.

De eitjes ontwikkelen zich in een buidel van het wijfje.
De jonge dieren lijken op de volwassen exemplaren, alleen ontbreekt
aanvankelijk het zevende paar poten.


Bron: natuurlexicon.be en Angelfire.com
Foto's: © FotoAnna

Sprinkhanen - Grasshoppers - Orthoptera

Sprinkhaan

Een andere bekende insectengroep bestaat uit sprinkhanen. De meeste hebben kikkerachtige
achterpoten waarmee ze inderdaad goed kunnen springen.

Er zijn twee hoofdgroepen: veldsprinkhanen en sabelsprinkhanen. Veldsprinkhanen zijn vaak
lawaaiierige, vegetarische springers met tamelijke korte en dikke antennen. De sabelsprinkhanen
eten alles: planten en dieren (vooral andere insecten) en hebben lange en heel dunne antennen.

Veel soorten lijken erg veel op elkaar en zijn moeilijk uit elkaar te houden. De nimfen van
sprinkhanen zijn identiek aan de imago's, alleen wat kleiner. Na een aantal vervellingen worden
ze uiteindelijk volwassen. De meeste sprinkhanen maken ratelende of krassende geluiden die
soms al van veraf hoorbaar zijn. Je vindt ze vooral op wat drogere terreinen in vaak grote
aantallen. Bijna alle sprinkhanen zijn bruin of groen.

Alle soorten in onze tuin behoren tot het geslacht Chorthippus en daarvan komen in de
Benelux diverse soorten voor, die luisteren naar prachtige namen als de Snortikker, de
Krasser, het Locomotiefje en de Zompsprinkhaan. Al deze soorten zijn bijna niet uit elkaar
uit te houden, vooral ook omdat ze allemaal ver-schillende kleuren kunnen hebben: groen,
bruin of allebei. De echte deskundigen onderscheiden ze vooral door hun 'zang'.

Bron: Gardensafari.net
Foto: © FotoAnna