Dauwdruppels – Dew Drops

Dauwdruppels

Glinsterend van alle zonnekleuren
Schitterend als was het puur kristal alleen
Dauwdruppels die doen opfleuren

Honderden op elk grassprietje één
Ik zou ze aan elkaar willen rijgen
Om zo het mooiste halssnoer te verkrijgen

Jammer want ze zijn zo teer
Ze zo te zien en te begroeten, ik vraag niet méér
Spiegeling van een zomermorgen

Zonder kommer zonder zorgen
Flikkering en schittering
In de vroege morgenschemering!


Gedicht: Jozef Verachtert
Foto's: © FotoAnna

Gewone Hooiwagen – Harvestmen – Phalangium opilio

Laat me

Maak me niet wakker
uit deze droom
die toelaat wat
werkelijkheid niet doet



Maak me niet wakker
laat me gewoonweg
baas zijn in
mijn eigen bestaan


Tekst: Katleen
Foto: © FotoAnna

Tuinslak-Grove snail-Cepaea nemoralis

Ik klim

Wandel me tot boven
zoals je dat bij bergen doet
laat me dan je toppen veroveren
en hoor me en voel me en lees me.

Laat me dan je bergen verzetten,
mijn lach planten
in je lieve kuiltjes.

Zweef ons over open kloven en
laat me zachtjes in je dromen vallen
zeg me
“hier zijn we thuis.”


Gedicht: Verwijderde gebruiker
Foto's: FotoAnna

Meerkoet – Eurasian Coot – Fulica atra

Natuurgebied ‘Polder den Hoek’

Tijdens een heerlijke wandeling in één van onze polders in de Krimpenerwaard,
de Polder den Hoek, daar kwam ik dit heerlijk tafereeltje tegen…

Het was een ware lust om een poosje stiekem naar ze te blijven kijken en
een paar foto's van ze te maken… ;-))


© FotoAnna

Gewone tuinslak – Brown-lipped snail – Cepaea nemoralis

Camino

Leven is op weg zijn,
bergen beklimmen, waden door rivieren,
bloemen plukken bij maanlicht,
dwalen door eenzaamheden en woestijnen,
een kaars branden tegen de storm,
oplopen met anderen of hen dragen,
brood delen en vieren in de nacht.

Leven is pelgrimeren,
een tijdlang werken aan de weg,
een brug bouwen over het water,
rovers en duivels verjagen,
waken en bidden met zieken,
doden begraven bij de kapel.

Maar nooit raken de pelgrims thuis:
‘vreemdelingen’ vestigen niet.
Wanneer zij eindelijk aankomen,
weten ze wat ze vermoedden:
DE WEG IS HET DOEL.

Tekst: Jan de Jongh
© FotoAnna

Klaproos - Poppy - Papaver

Als papavers wuiven

Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem

de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw

stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind

mijn glimlach slaapt
terwijl de duisternis
me tot ze draagt.

Gedicht: Sacrajewa
Foto's: FotoAnna

Grote klokjesbij – Chelostoma rapunculi

Grote klokjesbij

De Grote Klokjesbij behoort tot de familie Megachilidae. Het is een oligolectische
soort, zoals alle klokjesbijen. De naam verwijst naar de plant, waar ze hoofdzakelijk
stuifmeel verzameld, namelijk op bloemen van de klokjesfamilie (Campanula) maar
ook op de Ooievaarsbek (Geranium), Kaasjeskruid (Malva) enz.

Het is een typische klokjesbij van ongeveer 10 mm met een smalle lichaamsbouw.
De kaken zijn goed ontwikkeld, vrij kort en bezitten drie tanden. Het clypeus is
sterk gebogen. De mannetjes zijn vrij sterk geel-bruin behaard, zowel kop,
borststuk als achterlijf. Ze bezitten 3 afgeknotte tanden op het
einde van het achterlijf.



Bron: Div. Internet
Foto's: © FotoAnna