29 jun. 2011

Witte dovenetel - White Deadnettle - Lamium Album



Witte Dovenetel


De witte dovenetel is in Europa een algemeen voorkomende, overblijvende plant. Ondergronds kent
de plant ver vertakte uitlopers. De vierkante, holle stengel is afstaand behaard. De bladeren zijn
paarsgewijs tegen-overstaand. Aan de voet van de steel zijn de bladeren hartvormig, aan de top
meer langwerpig. De bladeren zijn evenals die van de brandnetel getand. De naam dovenetel
is hiervan afgeleid, hij brandt namelijk niet. Bovendien is het sap uit de bladeren van de dovenetel
te gebruiken om de pijn van een steek van een brand-netel te verminderen.
Hij 'dooft' als het ware de pijn.


Het meest opvallende kenmerk van de plant zijn de witte (soms geel aanlopende) bloemen.
Deze ontspringen in het bovenste deel van de plant kransvormig rondom de plaats waar
de bladeren uit de stengel komen. Zo'n krans bestaat uit acht of meer lipvormige, 2-4 cm
grote bloemen. Elk van de bloemen heeft een lange, ge-bogen kroonbuis en een vijftandige
kelk. De voorste twee van de vier meeldraden zijn langer dan de andere twee.De bloeitijd is
van april tot oktober. De plant kan tot anderhalf meter hoog worden, maar blijft afhankelijk
van seizoen, standplaats en klimaat ook steken bij 30-40 cm.


Het zaad heeft een mierenbroodje (elaiosoom), waardoor het door mieren verspreid wordt.
Een mieren-broodje is een aanhangsel aan zaden of vruchten van sommige planten-
soorten, dat als voedsel kan dienen voor mieren. Het mierenbroodje is een uitgroeisel van
de zaadhuid. Hierdoor verspreiden de mieren de zaden verder van de plant af. Deze
wijze van verspreiden heet myrmecochorie (Grieks Myrmeco = mier; chorous = verspreiden).




Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



26 jun. 2011

Paardenbloem - Dandelion - Taraxacum officinale



Nachtelijk gedanst


En de tango sijpelt zachtjes binnen,
maakt me vol van melancholie en tristesse,
maakt me zacht en week van binnen.
Enkel de sterren weten wat schoonheid is,
die gedachte maakt me stralend.


En de tango nestelt zich,
terwijl alles ongenesteld ronddwarrelt in mij.
‘t Regent, de zon schijnt,
kleuren vallen één voor één op m’n tere bestaan neer.


En de tango ebt weg,
net zoals de sterren die de schoonheid weer meenemen op hun tocht.
Heldere sporen blijven over,
die ik zorgvuldig uitwis.


en de tango verdwijnt…



Gedicht: de Schrijvelaar
Foto: © FotoAnna



24 jun. 2011

Ooievaar – White Stork – Ciconia ciconia



De ooievaar in de polder


Eeuwen geleden werd de terugkeer van de ooievaar gezien als een teken dat de lente
naderde. De ooievaar luidde namelijk een seizoen in waar de lange, donkere en koude
winter weer even verleden tijd was. Dan begonnen de boeren hun vee weer op het
land los te laten en begonnen hun land weer te bewerken.


Ooievaars bouwen hun nesten hoog van de grond. Een karrenwiel op een paal voldoet
goed, maar in vroeger tijden wilden ze ook nog wel een op de daken van een woning
hun nest bouwen. Wanneer dat gebeurde, geloofden de mensen dat de bewoners van
de 'gelukkige' woning een goed jaar tegemoet zouden gaan, geen enkel onheil kon
hen treffen. De oogst zou overdadig zijn, de bliksem zou het huis voorbijgaan.


De ooievaar wordt ook in de huidige tijd nog steeds gezien als een gelukbrenger.
Zijn naam betekent namelijk 'Geluksdrager'.
De ooievaar als symbool bij geboorte bestaat in Nederland nog niet zo heel erg lang.
Het is een symbool dat vanuit Duitsland naar Nederland is gekomen. Eigenlijk pas bij
de geboorte van prinses Juliana in 1909 is het in Nederland vrij populair geworden.


Wanneer in de oud hoogduitse taal het woord ooievaar wordt ontleed,
ziet men het volgende:
Ooie lijkt op het Duitse 'OT' en dat betekend 'Geluk'.
Vaar is in het Duits verwant aan baren in de zin van dragen.
Dus letterlijk is Ooievaar 'Geluksdrager'.



Bron: Info.Nu.nl
Foto's: © FotoAnna



23 jun. 2011

Klein koolwitje – Small white – Pieris rapae



Klein koolwitje


Het Klein Koolwitje, ook wel Knollenwitje genoemd, is in onze tuinen waarschijnlijk
wel de meest algemene dagvlinder. De eerste generatie vliegt van half maart tot
in juni, de tweede van begin juli tot begin september en de derde van september
tot in oktober. Soms is er zelfs nog een vierde generatie. Bij de vlinders van de
eerste generatie is de tekening aan de bovenkant van de voorvleugels lichter dan
bij de volgende generaties.


Hoewel de rupsen minder schade aan de koolplanten toebrengen dan die van de
Groot Koolwitje, vormen ze soms een lastiger plaag, omdat ze moeilijk te ont-
dekken zijn. Ze zijn klein en goed gecamoufleerd door hun bladgroene kleur, en
ze leven anders dan de rupsen van het Groot Koolwitje, solitair. Bovendien
beginnen ze in het hart van de plant en verplaatsen zich dan geleidelijk naar de
buitenste bladeren, zodat de schade grotendeels al is toegebracht tegen de tijd
dat men ze ontdekt.


Zoals zijn naam al aangeeft is deze soort kleiner dan het Groot Koolwitje. Omdat
ze dezelfde voedselplanten hebben en in de zelfde tijd vliegen, worden ze vaak
met elkaar verward. Het Groot Koolwitje is echter niet alleen groter, maar heeft
ook bredere vleugels en een duidelijker tekening.


© FotoAnna



20 jun. 2011

Gewoon Haarmos – Common Haircap - Polytrichum commune



Gewoon Haarmos


Gewoon haarmos is een tweehuizige plant. De mannelijke planten ontwikkelen
een stervormig perigonium. De sporofyt bestaat uit een sporenkapsel of sporogoon
op een 5 tot 9 cm lange steel. De sporogonen zijn blok- of tonvormig, met vier
langse ribben, en gaan bij rijpheid knikken. Anders dan bij het fraai haarmos
(P. formosum) is er op de overgang tussen steel en sporenkapsel een afgescheiden
schijfje te zien. Jonge sporenkapsels worden bedekt door een puntig, lichtgeel tot
lichtbruin behaard huikje.


Bron: Wikipedia
Foto: © FotoAnna



15 jun. 2011

Gewone Pad - Common toad - Bufo bufo




Jonge Albino Padjes




Na een flinke regenbui zag een boer bij ons in de buurt allemaal kleine padjes in zijn tuin
waarvan er twee wit waren, albino's. Hij kwam er mee naar ons zodat ik er wat foto's
van kon maken. Het werd er natuurlijk een hele serie dat begrijp je wel,
met zoiets aparts.




Albinisme wordt veroorzaakt door een recessief gen, dit houdt in dat het alleen tot uiting
komt als beide zusterchromosomen het gen bevatten. Als slechts één van de zuster-
chromosomen het gen bevat is de kleur normaal omdat het gen voor de normale kleur
dominant is! In kleine geïsoleerde populaties met inteelt, zoals bijvoorbeeld tuinvijvers,
is de kans op albinisme daarom groter.




Bron: Padden.nu
Foto's: FotoAnna



6 jun. 2011

Groene snuitkever - Green Immigrant Weevil - Phyllobius argentatus



Groene snuitkever

Photobucket

Hij viel er zomaar midden in, die Snuitkever...
maar nu nog er uit... ;-)))

Photobucket

De groene snuitkever is een snuitkever die behoort tot de Curculionidae. De kever komt in
Europa overal voor op loofbomen. De kever is overdag actief en vreet van de bladeren. De
larven lijken veel op de maden van vliegen en leven in en van plantenstengels. De larve
verpopt in de grond en in het daaropvolgende voorjaar verschijnt de kever.

Photobucket

De kever is 4 tot 6 mm lang en is bijna helemaal bedekt met glanzende, groene schubjes, met
uitzondering van delen van de poten en de antennen. De dijbenen en de antennen zijn rood.
Het lichaam is langwerpig en de kop is verlengd in een brede snuit. Op de dekschilden zijn
donkere lengtegroeven aanwezig.

Photobucket


Bron: Wikipedia
Foto's: FotoAnna