Herfst
Een bijtje(vliegje) in de herfst,
vliegt tussen de takken van een berk-
geur van bladeren,
natte aarde-
en tussen die takken is niets
en tussen die en die,
het vliegje denkt misschien:
de spin is een verzinsel, het eerste web
moet nog worden uitgevonden!
Het wordt donker,
de maan komt op,
oud bos,
slingerende paden, nauwelijks lanen,
de moed om te verdwalen
bijna gemist.
Tekst: Toon Tellegen
Foto: © FotoAnna
Light my Fire
You know that it would be untrue
You know that I would be a liar
If I was to say to you
Girl, we couldn't get much higher
Come on baby, light my fire
Come on baby, light my fire
Try to set the night on fire
The time to hesitate is through
No time to wallow in the mire
Try now we can only lose
And our love become a funeral pyre
Come on baby, light my fire
Come on baby, light my fire
Try to set the night on fire, yeah
The time to hesitate is through
No time to wallow in the mire
Try now we can only lose
And our love become a funeral pyre
Come on baby, light my fire
Come on baby, light my fire
Try to set the night on fire, yeah
You know that it would be untrue
You know that I would be a liar
If I was to say to you
Girl, we couldn't get much higher
Come on baby, light my fire
Come on baby, light my fire
Try to set the night on fire
Try to set the night on fire
The Doors
Foto: © FotoAnna
The Loner
I'm out in the wilderness, just on my own
Search my mind to find out, what direction I should go
I like the emptiness, feeling that I'm alone
Free to do everything that I'm thinking of
I see the clouds, I feel the rain is falling down
It's soon getting dark, and I'm waiting for the night, to come
I'm a loner, and I like it this way
Just me and the stars and the fire
What more do I need, I've got nothing to say
While the moon is coming higher and higher
I see the sun go up, watching all day through
Wondering, what are the other people do
Work all day, getting payed, but what do they got
Waisting time and money, are they happy or not?
Alone but I ain't lonely, as the sun is going down
It's soon getting dark, and I'm waiting for the night, to come
I'm a loner, and I like it this way
Just me and the stars and the fire
What more do I need, I've got nothing to say
While the moon is coming higher and higher
By: Return
Foto: © FotoAnna
Stellers zeearend
Deze zwartachtig bruine roofvogels hebben een gele snavel. De veren op de staart,
schouders en poten zijn wit. De wijfjes zijn (zoals bij bijna alle roofvogels) het grootst,
ze kunnen tot 105 centimeter hoog worden en de spanwijdte van de vleugels kan tot
250 centimeter bedragen. De vogel wordt betrekkelijk zwaar: 7 tot 9 kg. Hij komt voor
in Oost-Azië, voornamelijk de kusten van Japan, Rusland en China. Deze adelaar
bewoont kustklippen, meerkustbossen en rivieren.
Deze arend bouwt verscheidene nesten (hoogte tot 150 cm; diameter tot 250 cm) hoog in
sterke bomen of op een rots. Het is zelfs mogelijk dat sommige arenden zich verplaatsen
naar een ander nest om daar te broeden. Hun broedgebied is voornamelijk het Russische
schiereiland Kamtsjatka, de kuststreek rond de Zee van Ochotsk, de laagvlaktes rond de
Amoer en de Sjantar-eilanden in Rusland.
Na de paring, die meestal plaatsvindt tussen februari en maart, legt het wijfje de eerste wit-
groene eieren rond april-mei. Na een incubatietijd van 39 tot 45 dagen, komen de jongen
uit. Meestal overleeft maar 1 jong uit het nest. De pas uitgekomen jongen zijn grijs tot wit
en krijgen pas achteraf een mooier verenkleed. Ze voeden de jongen voornamelijk zalm.
De adelaar cirkelt om het water en duikt dan in de hoop vis te vangen. De krachtige
snavel is aangepast aan dit leven.
Na ongeveer 10 weken in het nest leren de jongen rond begin september vliegen. De
jongen zijn seksueel volwassen na ongeveer 5 jaar. Hun volledig volwassen
verenkleed krijgen ze pas na 8 tot 10 jaar.
Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna
Blaasbloem
Vergaande glorie
schoonheid loslaten
een nieuw begin...
© FotoAnna
Het licht
Het Licht dat de donkerte doet verdwijnen
Het Licht dat kwaad doet verbleken
Het Licht dat het hart doet verwarmen
Het Licht dat mensen doet stralen
Het Licht van innerlijke vrede
Het Licht van de Goddelijke liefde
Dat is het ware Licht
By: Return
Foto: © FotoAnna
Anders...
Je bent zo
mooi
anders
dan ik,
natuurlijk
niet meer of
minder
maar
zo mooi
anders,
ik zou je
nooit
anders dan
anders willen.
Gedicht: Hans Andreus
Foto's: © FotoAnna
Borago officinalis
De decoratieve Bernagie of komkommerkruid heeft felblauwe sterbloempjes, in
het midden voorzien van een toefje opvallende, zwarte meeldraden. Af en toe
komt er een plant met roze of, zeldzamer, witte bloemen. Stengels, bladeren en
bloemknoppen zijn bedekt met zilveren haartjes die het licht reflecteren en de
plant borstelig doen aanvoelen. Bloeitijd is vanaf mei tot diep in de herfst.
De soort aanduiding officinalis geeft aan dat aan de plant geneeskundige werking
werd toegeschreven. Een aftreksel kan enkele malen per dag als thee worden
gedronken tegen reuma, nierontstekingen, ter bevordering van urine-afdrijving,
en tegen borst- en slijmvliesontstekingen. Dosering: twee eetlepels bloemen met
1 liter water, even koken en laten trekken. De werking is twijfelachtig.
In wijn zouden de bloembladen helpen tegen neerslachtigheid. Reeds bij de
Grieken stond de plant om zijn opbeurende werking bekend. Bernagie- of
Borage olie bevat een hoog gehalte aan Gamma linoleenzuur (GLA) evenals
zink, magnesium, vitamine B6 en biotine. Als een van de voornaamste
natuurlijke bronnen van GLA heeft Borage olie een grote vlucht genomen
in de voedingssupplementen industrie.
Als voedsel wordt de plant vooral in het Middellandse Zeegebied gewaardeerd als
onderdeel van salades en andere zomerse gerechten. Ze heeft een komkommer-
achtige smaak, de naam komkommerkruid heeft ze hieraan te danken. Behalve de
bloemen worden ook de jonge blaadjes als sla of als spinazie gegeten. Ten slotte
kunnen de bloemen gebruikt worden om azijn blauw te kleuren.
Bron: Wikipedia & FotoAnna
Foto's: © FotoAnna
God rolt de zonnen door zijn handen...
God rolt de zonnen door zijn handen
zoals de boer het zaad.
De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme’
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.
't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!
Gedicht: Felix Timmermans 1886-1947
Foto: © FotoAnna