Zo te sterven op het water met je vleugels van papier Zomaar drijven, na het vliegen in de wolken drijf je hier Met je kleuren die vervagen Zonder zoeken zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten En de bloemen die je kuste Gleuren die je hebt geweten Alles kan je nu vergeten Op het water wieg je heen en weer Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht Wil ik sterven op het water Maar dat is een zorg van later Ik wil nu als vlinder vliegen Op de bloemen , blaren vliegen Maar zo hoog kan ik niet komen Dus ik vlieg maar in mijn dromen Altijd ben ik voor het leven op de vlucht Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn Om te vliegen heel ver weg van alle leven? alle pijn Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder Als zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven Ik kan zonder vliegen leven Wat zou ik nog langer geven Om een vlinder die verdronken is in mij Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn
Een aalscholver is een sympathiek dier Recht door zee, goed voor zijn kroost en gevat Hij komt elke zomer uit Afrika hier Om te vissen op zee en in ‘t wad
Aalscholvers zijn altruisten De hele fauna kan bij ze terecht De aalscholver is een soort christen Denk je van niet, nou, dan ken je ze slecht
Een zonnige inborst, een prettig humeur Dat zijn ze ten zwemvliezen uit Mooi van verschijning, een heerlijke kleur En een innemend aalscholver geluid
Maar het mooiste aan een aalscholver is Hoe fijn hij naar aalscholver smaakt En lekkerder is dan een koe of een vis Wanneer hij soldaat wordt gemaakt