29 sep. 2008

Akkerhommel - Common carder bee - Bombus pascuorum



Jacht op nektar


Tuin op z’n mooist
zon op ‘t terras
het rood, oranje, lila
en wit naast groen
een feest, de wind
is warm en fris


gelijk, en hommels
zoemend stil, zijn
rusteloos aan ‘t werk
agastache foeniculum
de dropplant
hun favoriete plek
en telkens weer


gelijk, en hommels
zoemend stil, zijn
rusteloos aan ‘t werk
agastache foeniculum
de dropplant
hun favoriete plek
en telkens weer



Bron: Onbekend
Foto's: © FotoAnna



21 sep. 2008

Blauwe Glazenmaker – Southern Hawker - Aeshna cyanea



Blauwe Glazenmaker


De Blauwe Glazenmaker is een matige vlieger die vaak ver van het water voorkomt
en regelmatig gezien wordt in park en tuin. Mannetjes vormen vaak een territorium.
Andere mannetjes worden daaruit geweerd, vrouwtjes echter zijn welkom. Voor het
paren vormen mannetje en vrouwtje een paringswiel of tandem. Het paar zet de
paring in dicht bij het water, maar al naar enkele minuten stijgen ze op om de
paring in de boomtoppen af te maken.


Blauwe glazenmakers jagen altijd alleen en vliegen minder snel en behendig dan
paardenbijters doen en vaak op een hoogte van 1 tot 2 meter. In geheel
Nederland behoort deze tot de zeer algemeen voorkomende soorten.
De blauwe glazenmaker wordt zo’n 67 tot 76mm lang
en de spanwijdte kan oplopen tot zo’n 110mm.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



16 sep. 2008

Cicaden - Auchenorrhyncha



Empoasca spec.

Photobucket

De vrouwtjes kunnen wel tot 600 eitjes leggen. Deze worden in de opperhuid van een blad gelegd,
en zijn nauwelijks zichtbaar. Cicaden kennen een nimfstadium; net uit het ei lijkt het jonge dier al
aardig op het imago, alleen de vleugels ontbreken. Als het imago net verveld is, is het wit van kleur,
maar na enkele uren krijgt het het harde exoskelet. Bij de meeste soorten vinden 5 à 7 vervellingen
plaats, waarbij poten en vleugelstompen groter worden, tot de laatste vervelling en een cicade kan
vliegen; vanaf dat moment is het ‘volwassen’ en vervelt het niet meer. Volwassen cicaden leven door-
gaans enkele weken; nadat ze zich hebben voortgeplant, sterven de meeste soorten vlak na de eileg.

Photobucket

Veel soorten leven echter als nimf enkele jaren onder de grond, bij de meeste soorten variërend van
2 tot 8 jaar. Alle cidadennimfen zuigen plantensappen uit wortels; ze hebben injectienaaldachtige
kaakdelen. De volwassen dieren zuigen plantensappen op uit bovengronds groeiende delen van
planten, en kunnen zelfs grote schade aanrichten in bomen en struiken. Nadat de eitjes zijn afgezet
in spleten en kieren in planten, duurt het bij de grotere soorten nog 6 tot 7 weken voordat ze uit-
komen, waarna de nimfen zich op de grond laten vallen en zich ingraven tot minstens 30 cm.

Photobucket


Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



14 sep. 2008

Mieren - Ants - Formicidae



Mieren die luizen melken


Mieren houden voornamelijk van zoetigheid. Fruit, jam en suiker, maar ook bloemen en
bloemzaadjes eten ze. Het meeste voedsel dat de mieren eten wordt door bladluizen
gemaakt. De bladluizen halen namelijk het eiwit uit planten dat ze omzetten tot een zoete
nectar, dat ook wel honingdauw wordt genoemd. De mieren ‘melken’ de bladluizen daar-
na door met hun antenne op het achterlijf van de bladluis te kloppen. Hierdoor komt het
nectar uit de bladluis.


Omdat mieren voor hun voedsel o.a. afhankelijk zijn van bladluizen, beschermenn ze deze
dieren door speciale huisjes voor ze te bouwen. Het lieveheersbeestje is dol op bladluis, dus
vaak beschermen de mieren de bladluizen tegen deze indringer door ze te doden met hun
melkzuur. Ook nemen de mieren de eitjes van de bladluizen mee naar hun wooncomplex
waar ze goed worden verzorgd. Niet alleen bladluizen, maar ook kortschildkevers worden
meegenomen. De afscheiding van deze beestjes is eveneens voedsel voor de mieren.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



10 sep. 2008

Rups- Caterpillar



Liefde


Liefde is als een vlinder,
Dat begint als een rups
Je neemt geen genoegen met minder
Het heeft zijn downs maar zeker ook zijn ups


Dan begint de liefde te ontpoppen
Je laat je niet met alles foppen
In het stadium van cocon vindt je de rust
En dat is in iedere relatie zeker een must


Als de liefde in volle glorie is
Dan gaat het bijna niet meer mis
De rups is nu een prachtige vlinder
Ja, je neemt geen genoegen met minder


Je haalt alles uit de liefde en het leven
Je neemt maar zal ook zeker geven
Je leven is in evenwicht
Dat is waar je jouw doel op richt



Tekst: Connydj
Foto's: © FotoAnna



1 sep. 2008

Kroosvlindertje - Cataclysta lemnata



Kroosvlindertje


Het Kroosvlindertje Cataclysta lemnata behoort tot de Lichtmotten. Het vlindertje
heeft een spanwijdte tot 25mm en vliegt van juni tot ongeveer september. De
voorvleugels van het mannetje zijn wit met een vage bruine tekening; die van
het vrouwtje zijn lichtbruin en hebben ook een vage donkere tekening. De achter-
vleugels van beide geslachten zijn wit met donkere vlekjes en een zwarte zoom
die evenwijdig loopt met de vleugelrand.

Het vlindertje komt voor bij rijkbegroeide stilstaande wateren die bedekt zijn met
Klein Kroos of Kikkerbeet, die de waardplanten zijn voor de rupsen. De jonge
rupsen kunnen nog ademen door de huid, maar in een later stadium zijn ze om-
geven door een luchtbel. Ze bouwen een soort onderkomen met Kroosblaadjes
of Kikkerbeetblaadjes en leven vlak onder het wateroppervlak.



Bron: Div. Internet
Foto: © FotoAnna



30 aug. 2008

Roodbruine heidelibel – Common Darter - Sympetrum striolatum



Overgave


Warme tederheid
van sprakeloze woorden.
Helder, onbreekbaar
blijven stoeien, als liefde
vol overgave ontspringt.



Bron: Onbekend
Foto's: © FotoAnna



17 aug. 2008

Regendruppel - Raindrop



Als een druppel water

Photobucket

Op de gloeiende plaat
bleek ook de druppel vocht
die de emmer deed overlopen.
Een sisser verdampt de druppel,
die drup van een droom die met
de behoeftige blijft hopen op
wel iets erbij maar niets meer eraf.
De behoeftige blijft hopen op
die drup van een droom die met
een sisser verdampt. De druppel
die de emmer deed overlopen
bleek ook de druppel vocht
op de gloeiende plaat. 



Gedicht: Onbekend
Foto: © FotoAnna



11 aug. 2008

Kolibrievlinder - Hummingbird Hawk-moth -Macroglossum stellatarum



Kolibrievlinder


Ik heb echt geluk gehad met deze foto… ik zag en hoorde hem ineens…
maar hij zat veel te ver weg… maar ineens kwam hij toch dichterbij…
gauw proberen een foto te maken… maar dat valt niet mee want ze zijn
ECHT heel vlug… nu ik heb drie foto’s kunnen maken… waarvan twee
geen vlinder op te zien was en bij deze foto staat hij er gelukkig wel op…
en als je goed kijkt kun je ook nog zijn lange tong zien…



Foto: © FotoAnna



21 jul. 2008

Gewone Strekspinnen – Tetragnathidae extensa



Gewone Strekspinnen


De strekspin is ondanks de opvallende kleuren een spin die niet zo veel
wordt gezien. Dit komt voornamelijk omdat de strekspin zich verstopt
onder en tussen het blad. Om nog minder op te vallen strekken ze
zich altijd recht vooruit en de achterpoten meestal achteruit en zo
hangen ze vlak achter een blad. Vandaar de naam strekspin.


Ze zijn dus als familieleden gemakkelijk te herkennen. Er zijn echter
meerdere soorten die nauwelijks uit elkaar zijn te houden.
De Gewone Strekspin komt het meest voor.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



9 jul. 2008

Harpella forficella



Harpella forficella


Harpella forficella is een nachtvlinder uit de familie van de Oecophoridae.
De soort overwintert als rups.


Harpella forficella is in Nederland en in België een algemene soort
op de zandgronden. De vliegtijd is van juni tot in september.


Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



15 jun. 2008

Gele bloemenkever - Cteniopus flavus



Gele bloemenkever

Photobucket

Na lang zoeken op het Internet…

Photobucket

toch gevonden deze kleine Gele bloemenkever…

Photobucket

Hij/zij is steeds heel druk in de weer…

Photobucket

met het snoepen van de stuifmeel en nectar…

Photobucket


Foto's: © FotoAnna



9 jun. 2008

Witte tijger - Spilosoma lubricipeda



Witte tijger


De witte tijger, voorheen tienuursvlinder, behoort tot de beervlinders.
De kleine zwarte vlekjes op de voorvleugels zijn duidelijk zichtbaar,
maar liggen zonder patroon her en der verspreid. Ook het aantal
vlekjes kan variëren. Ze hebben een kop met een dikke ‘bontmuts’.
Het achterlijf is krachtig geel met zwart gevlekt.


De vlinders rusten overdag, vlak bij de grond op een stam of in het
gras, met de vleugels gevouwen in de vorm van een dakje. Als ze
verstoord worden krommen ze hun achterlijf en houden zich dood.
Ze worden niet door vogels gegeten, daar ze vies smaken en giftig
zijn. De eieren worden in grote groepjes op de onderkant van de
bladeren afgezet. Per jaar is er meestal maar één generatie.


De grijsbruine, dicht donkerbruin behaarde, zeer snel bewegende
rups is maximaal 40 mm lang en heeft een witachtige of licht rood-
achtige rugstreep. De vlinder overwintert als pop in een met haren
doorweven spinsel. Waardplanten zijn de grote brandnetel, brem,
luzerne, slangenkruid en paardenbloem.




Bron: Wikipedia
Foto's: © FotoAnna



5 jun. 2008

Rups Nunvlinder – Orthosia gothica



De rups van de Nunvlinder


Levenscyclus van de rups is van april tot juli. De rups
foerageert vooral ´s nachts, eerst op de knoppen van
de waardplant, later op de bladeren. De soort over-
wintert als pop in een cocon in de grond.


De belangrijkste waardplanten zijn loofbomen, waar-
onder eik, berk, meidoorn, wilg en diverse planten
zoals bosbes, zuring, moerasspirea en brandnetel.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



30 mei 2008

Grote Wolfspin – Genus Pisaura



Spinnen en hun gezegden…


Het spinnenweb geeft voor dauwdroppen te vangen en vangt vliegjes.
Als de ragebol rust, dan werkt de spin.
Spinnenkoppen zijn nog geen struisvogels, al hebben ze lange poten.
Maakt de spin in het web een grote scheur, de stormwind klopt spoedig aan de deur.


Als de spinnen vlijtig buiten weven, zullen wij mooi weer beleven.
Is s’avonds laat de spin ter been, dan zal het gaan regenen tien tegen een.
Een spin in de namiddag brengt geluk aan de derde dag.
Een spin in de morgen brengt kommer en zorgen.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



18 mei 2008

Schorsmarpissa – Marpissa muscosa (Fam. Springspinnen)



Schorsmarpissa


De schorsmarpissa is een in Nederland niet-zeldzame spin, behorend
tot de springspinnen die geregeld buiten kan worden aangetroffen. Ze
houdt zich bij voorkeur op zonnige verticale vlakken zoals bomen of
palen op, mits er een gaatje in de buurt is waar ze bij onraad
snel kan wegkruipen.


De prooi wordt beslopen en dan onverhoeds besprongen. Zoals alle
springspinnen heeft de schorsmarpissa een buitengewoon goed ont-
wikkeld gezichtsvermogen. Van de acht spinnenogen zijn er twee,
de voormiddenogen, veel groter dan de andere. De achterzijogen
staan ver naar achteren, tussen de inplant van poot I en II.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



4 mei 2008

Vuurjuffer – Large Red Damselfly - Pyrrhosoma nymphula



Vuurjuffer


De vuurjuffer is een grote juffer, lengte tot 36 mm. Het achterlijf van beide
geslachten van de vuurjuffer (imago) is opvallende rood, maar bij de man-
netjes hebben enkel de laatste segmenten donkere banden, bij de vrouwjes
zijn alle segmenten zwart getekend. Het bordststuk is donker met een rode
of (bij de vrouwtjes) donkergele schouderstreep. De poten zijn zwart.


De vuurjuffer is een weinig eisende soort wat het voortplantingsbiotoop betreft.
Ze is tevreden met stilstaand of licht stromend water, zoals beken, poelen,
(tuin)vijvers, laagveengebieden, ze is ook niet veeleisend voor wat betreft de
waterplanten waarop ze haar eieren legt.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna



3 mei 2008

Berkenwants – Elasmucha grisea



Berkenwants met jongen

Photobucket

De maximale lengte ligt meestal tussen 6 en 9 millimeter lang en het lichaam is enigszins
driehoekig, en heeft zoals de meeste wantsen een duidelijk zichtbaar driehoekig ‘schildje’
op het midden van de rug, dit wordt ook wel scutellum genoemd. Bij een aantal soorten
wantsen waaronder deze soort wijkt de kleur van het scutellum iets af en steekt het iets
naar boven en is duidelijk zichtbaar.

Photobucket

De kleuren van dit dier zijn soms prachtig rood met groen, maar ook meer bruine tot
grijze exemplaren komen voor. De berkenwants vertoont een hoog ontwikkelde vorm
van broedzorg. De eieren worden in juni gelegd op de onderzijde van berkenbladeren.
De moederwants blijft bij en vaak boven op haar legsel zitten.

Photobucket

Als er een mogelijke vijand aankomt, bijvoorbeeld een mier of een sluipwesp, keert zij
hem de rug toe en gebruikt zij haar lichaam als schild tussen de vijand en het legsel. Als
de vijand daardoor niet wordt ontmoedigd klappert zij nog met haar vleugels. Zij vertoont
hetzelfde gedrag als je haar met je vinger nadert.

Photobucket

Ook als de jongen zijn uitgekomen blijven ze nog op de lege eischalen zitten en worden hier
nog bewaakt door de moeder. Na enige dagen vervellen ze en pas dan moeten ze op weg
voor hun eerste maaltijd. De moeder gaat voorop en de jongen volgen haar als kleine
eendenkuikens.

Photobucket

Voor de voeding gaan ze vaak naar een berkenvruchtje,
waar het hele gezin neerstrijkt voor een sapmaaltijd.



Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna